حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا سَمِعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ أَنْ يَمُوتَ وَهُوَ مُسْتَنِدٌ إِلَى صَدْرِهَا وَأَصْغَتْ إِلَيْهِ يَقُولُ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَأَلْحِقْنِي بِالرَّفِيقِ الأَعْلَى " .
Abbod ibn Abdulloh ibn az-Zubayrdan rivoyat qilinishicha, Nabiy ﷺ ning zavjalari Oisha (roziyallohu anho) unga xabar berdilarki, u zot vafot etishlaridan avval, koʻksiga suyanib turgan holda — Oisha unga quloq tutgan edilar — u zotning: «Allohim, meni magʻfirat qil, menga rahm qil va meni oliy doʻstlar (ar-Rafiqul-Aʼlo)ga qoʻshgin», deb aytayotganlarini eshitdilar.