وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا مَاتَ عُرِضَ عَلَيْهِ مَقْعَدُهُ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ إِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَمِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَإِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَمِنْ أَهْلِ النَّارِ يُقَالُ لَهُ هَذَا مَقْعَدُكَ حَتَّى يَبْعَثَكَ اللَّهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ " .
Nofeʼdan rivoyat qilinadiki, Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan biringiz vafot etsa, unga ertayu kech oʻrni koʻrsatib turiladi. Agar u jannat ahlidan boʻlsa — jannat ahlidan (boʻlgan oʻrni), agar doʻzax ahlidan boʻlsa — doʻzax ahlidan (boʻlgan oʻrni koʻrsatiladi). Unga: ‹Alloh seni qiyomat kuni tiriltirguncha, mana bu — sening oʻrningdir›, deyiladi», dedilar.