حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُقْبَةَ، مَوْلَى الزُّبَيْرِ : أَنَّهُ سَأَلَ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ مُكَاتَبٍ، لَهُ قَاطَعَهُ بِمَالٍ عَظِيمٍ هَلْ عَلَيْهِ فِيهِ زَكَاةٌ فَقَالَ الْقَاسِمُ : إِنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ لَمْ يَكُنْ يَأْخُذُ مِنْ مَالٍ زَكَاةً حَتَّى يَحُولَ عَلَيْهِ الْحَوْلُ . قَالَ الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ : وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ إِذَا أَعْطَى النَّاسَ أَعْطِيَاتِهِمْ يَسْأَلُ الرَّجُلَ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ مَالٍ وَجَبَتْ عَلَيْكَ فِيهِ الزَّكَاةُ فَإِذَا قَالَ : نَعَمْ، أَخَذَ مِنْ عَطَائِهِ زَكَاةَ ذَلِكَ الْمَالِ، وَإِنْ قَالَ : لاَ، أَسْلَمَ إِلَيْهِ عَطَاءَهُ وَلَمْ يَأْخُذْ مِنْهُ شَيْئًا .
Zubayrning mavlosi Muhammad ibn Uqba (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u al-Qosim ibn Muhammaddan oʻzining bir mukotabi (ozodlik uchun kelishuv qilgan quli) haqida — u bilan katta mol evaziga (ozodlik) kelishuvi qilgan edi — bunda unga zakot bormi, deb soʻradi. Al-Qosim: «Abu Bakr as-Siddiq biror moldan, unga bir yil (toʻliq) oʻtmagunicha, zakot olmasdi», dedi. Al-Qosim ibn Muhammad (yana) dedi: «Abu Bakr odamlarga ularning nafaqalari (atolarini) berganida, kishidan: ‹Senda zakot vojib boʻlgan mol bormi?› deb soʻrardi. Agar u: ‹Ha›, desa, oʻsha molning zakotini uning nafaqasidan olardi; agar: ‹Yoʻq›, desa, nafaqasini unga toʻliq topshirib, undan hech narsa olmasdi».