وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ مَالٌ لَمْ يُؤَدِّ زَكَاتَهُ مُثِّلَ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ شُجَاعًا أَقْرَعَ لَهُ زَبِيبَتَانِ يَطْلُبُهُ حَتَّى يُمْكِنَهُ يَقُولُ أَنَا كَنْزُكَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu): «Kimning zakoti ado etilmagan moli boʻlsa, qiyomat kunida u (mol) unga ikki (zahar) xoli bor kal ilon suratida koʻrsatiladi. U kishining ketidan quvib, unga (kuchi) yetguncha taʼqib qiladi va: ‹Men — sening xazinang (kanz)man›, deydi», derdi.