وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَخُلُوفُ فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ إِنَّمَا يَذَرُ شَهْوَتَهُ وَطَعَامَهُ وَشَرَابَهُ مِنْ أَجْلِي فَالصِّيَامُ لِي وَأَنَا أَجْزِي بِهِ كُلُّ حَسَنَةٍ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا إِلَى سَبْعِمِائَةِ ضِعْفٍ إِلاَّ الصِّيَامَ فَهُوَ لِي وَأَنَا أَجْزِي بِهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jonim (qoʻlida) boʻlgan Zotga qasamki, roʻzadorning ogʻiz hidi Alloh nazdida mushk hididan yoqimliroqdir. (Alloh aytadi:) ‹U Mening (rizoim) uchun shahvatini, taomini va ichimligini tark etadi. Roʻza Meniki, Men uning (mukofotini) beraman. Har bir yaxshilik oʻn barobaridan yetti yuz barobargacha (qaytariladi), roʻzadan boshqa — u Meniki va Men uning (ajrini) beraman›», dedilar.