وَحَدَّثَنِي زِيَادٌ، عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ سَمِعَ مَنْ، يَثِقُ بِهِ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ يَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُرِيَ أَعْمَارَ النَّاسِ قَبْلَهُ أَوْ مَا شَاءَ اللَّهُ مِنْ ذَلِكَ فَكَأَنَّهُ تَقَاصَرَ أَعْمَارَ أُمَّتِهِ أَنْ لاَ يَبْلُغُوا مِنَ الْعَمَلِ مِثْلَ الَّذِي بَلَغَ غَيْرُهُمْ فِي طُولِ الْعُمْرِ فَأَعْطَاهُ اللَّهُ لَيْلَةَ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ .
Molik ishonchli ilm ahlidan boʻlgan bir kishidan eshitdiki, u shunday dedi: «Rasululloh ﷺga oʻzlaridan avvalgi odamlarning umrlari — yoki Alloh xohlagancha (qismi) koʻrsatildi. Goʻyo u zot ummatlarining umrlari qisqaligidan, ular boshqalar uzoq umr davomida yetgan amalga yetolmaydilar (deb hisobladilar). Shunda Alloh unga ming oydan afzal boʻlgan Laylat ul-Qadrni ato etdi».