وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، صَلَّى بِالنَّاسِ الصُّبْحَ ثُمَّ غَدَا إِلَى أَرْضِهِ بِالْجُرُفِ فَوَجَدَ فِي ثَوْبِهِ احْتِلاَمًا فَقَالَ إِنَّا لَمَّا أَصَبْنَا الْوَدَكَ لاَنَتِ الْعُرُوقُ . فَاغْتَسَلَ وَغَسَلَ الاِحْتِلاَمَ مِنْ ثَوْبِهِ وَعَادَ لِصَلاَتِهِ .
Sulaymon ibn Yasor (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) odamlarga bomdod namozini oʻqib berdi, soʻng ertalab Jurfdagi yeriga bordi va kiyimida ehtilom (izi)ni topdi. Shunda u: «Biz semiz (goʻsht) yeganimizdan beri tomirlar yumshab qoldi», dedi. Soʻng gʻusl qilib, kiyimidagi ehtilomni yuvdi va namozini qaytadan oʻqidi.