وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، يَقُولُ مَنِ اعْتَمَرَ فِي شَوَّالٍ أَوْ ذِي الْقَعْدَةِ أَوْ فِي ذِي الْحِجَّةِ ثُمَّ أَقَامَ بِمَكَّةَ حَتَّى يُدْرِكَهُ الْحَجُّ فَهُوَ مُتَمَتِّعٌ إِنْ حَجَّ وَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْىِ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعَ .
Yahyo ibn Saʼiddan rivoyat qilinishicha, u Saʼid ibn al-Musayyabning shunday deganini eshitdi: «Kim Shavvol, Zul-qaʼda yoki Zul-hijjada umra qilib, soʻng haj (vaqti) yetib kelguncha Makkada tursa, haj qilsa — u mutamattiʼdir; unga oson topilgan hadiy (vojib). Kim (hadiy) topolmasa, hajda uch kun, (uyiga) qaytganida yetti kun roʻza tutadi».