وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ مَنْ أَفَاضَ فَقَدْ قَضَى اللَّهُ حَجَّهُ فَإِنَّهُ إِنْ لَمْ يَكُنْ حَبَسَهُ شَىْءٌ فَهُوَ حَقِيقٌ أَنْ يَكُونَ آخِرُ عَهْدِهِ الطَّوَافَ بِالْبَيْتِ وَإِنْ حَبَسَهُ شَىْءٌ أَوْ عَرَضَ لَهُ فَقَدْ قَضَى اللَّهُ حَجَّهُ . قَالَ مَالِكٌ وَلَوْ أَنَّ رَجُلاً جَهِلَ أَنْ يَكُونَ آخِرُ عَهْدِهِ الطَّوَافَ بِالْبَيْتِ حَتَّى صَدَرَ لَمْ أَرَ عَلَيْهِ شَيْئًا إِلاَّ أَنْ يَكُونَ قَرِيبًا فَيَرْجِعَ فَيَطُوفَ بِالْبَيْتِ ثُمَّ يَنْصَرِفَ إِذَا كَانَ قَدْ أَفَاضَ .
Urva ibn Zubayr (rahimahulloh) aytdi: «Kimki ifoza (tavofi)ni qilgan boʻlsa, Alloh uning hajini bajo keltirgan (toʻliq qilgan) boʻladi. Agar uni biror narsa toʻsib qoʻymagan boʻlsa, uning oxirgi amali Baytni tavof qilish boʻlishi loyiqdir. Agar uni biror narsa toʻsib qoʻysa yoki unga bir toʻsiq yuzaga kelsa, Alloh uning hajini bajo keltirgan boʻladi». Molik aytdi: «Agar bir kishi oxirgi amali Baytni tavof qilish boʻlishi kerakligini bilmasdan (Makkadan) chiqib ketgan boʻlsa, men uning zimmasida biror narsa (vojib) deb bilmayman — magar u yaqin joyda boʻlib, qaytib kelib Baytni tavof qila olsa va ifozani qilgan holda soʻng ketsa (shunday qilsin)».