وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِي، عَنْ أَبِي مُرَّةَ، مَوْلَى أُمِّ هَانِئٍ أُخْتِ عَقِيلِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، دَخَلَ عَلَى أَبِيهِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ فَوَجَدَهُ يَأْكُلُ قَالَ فَدَعَانِي قَالَ فَقُلْتُ لَهُ إِنِّي صَائِمٌ . فَقَالَ هَذِهِ الأَيَّامُ الَّتِي نَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ صِيَامِهِنَّ وَأَمَرَنَا بِفِطْرِهِنَّ .
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo) xabar berishicha, u otasi Amr ibn al-Os (roziyallohu anhu)ning huzuriga kirib, uni ovqatlanayotgan holda topdi. (Otasi) uni (ovqatga) chorladi. U: «Men roʻzadorman», dedi. Shunda (otasi): «Bu kunlar — Rasululloh ﷺ bizni roʻza tutishdan qaytargan va ularda roʻzani ochishga buyurgan kunlardir», dedi. Molik aytdi: «Bu kunlar — tashriq kunlaridir».