وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّهُ قَالَ مَنْ سَاقَ بَدَنَةً تَطَوُّعًا فَعَطِبَتْ فَنَحَرَهَا ثُمَّ خَلَّى بَيْنَهَا وَبَيْنَ النَّاسِ يَأْكُلُونَهَا فَلَيْسَ عَلَيْهِ شَىْءٌ وَإِنْ أَكَلَ مِنْهَا أَوْ أَمَرَ مَنْ يَأْكُلُ مِنْهَا غَرِمَهَا .
Ibn Shihob (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Said ibn al-Musayyab: «Kimki nafl (ixtiyoriy) badanani haydab kelib, u (yoʻlda) halok boʻlay desa, u uni soʻyib, odamlar bilan (ochiq) qoldirib qoʻysa, ular uni yeyishsa, uning zimmasida hech narsa yoʻq. Agar u undan (oʻzi) yesa yoki (boshqa) birovga undan yeyishni buyursa, uni (oʻrniga) toʻlaydi (tovon boʻladi)», dedi.