وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْخُرَاسَانِيِّ، أَنَّهُ قَالَ حَدَّثَنِي شَيْخٌ، بِسُوقِ الْبُرَمِ بِالْكُوفَةِ عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ جَاءَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا أَنْفُخُ تَحْتَ قِدْرٍ لأَصْحَابِي وَقَدِ امْتَلأَ رَأْسِي وَلِحْيَتِي قَمْلاً فَأَخَذَ بِجَبْهَتِي ثُمَّ قَالَ " احْلِقْ هَذَا الشَّعَرَ وَصُمْ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ أَوْ أَطْعِمْ سِتَّةَ مَسَاكِينَ " . وَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلِمَ أَنَّهُ لَيْسَ عِنْدِي مَا أَنْسُكُ بِهِ .
Ato ibn Abdulloh al-Xurosoniy (rahimahulloh) shunday dedi: Kufadagi Suq al-Buramda bir shayx menga Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilib berdi. U (Kaʼb) shunday degan: «Rasululloh ﷺ mening oldimga keldilar, men sheriklarim uchun qozon tagida (olov) puflab turgan, boshim va soqolim bitga toʻlgan edi. U zot mening peshonamdan ushlab, soʻng: ‹Bu sochni oldir va uch kun roʻza tut, yoki olti miskinga taom ber›, dedilar. Rasululloh ﷺ mening qurbonlik qiladigan biror narsam yoʻqligini bilar edilar».