وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، يَقُولُ كَانَ النَّاسُ فِي الْغَزْوِ إِذَا اقْتَسَمُوا غَنَائِمَهُمْ يَعْدِلُونَ الْبَعِيرَ بِعَشْرِ شِيَاهٍ . قَالَ مَالِكٌ فِي الأَجِيرِ فِي الْغَزْوِ إِنَّهُ إِنْ كَانَ شَهِدَ الْقِتَالَ وَكَانَ مَعَ النَّاسِ عِنْدَ الْقِتَالِ وَكَانَ حُرًّا فَلَهُ سَهْمُهُ وَإِنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَلاَ سَهْمَ لَهُ وَأَرَى أَنْ لاَ يُقْسَمَ إِلاَّ لِمَنْ شَهِدَ الْقِتَالَ مِنَ الأَحْرَارِ .
Said ibn Musayyab (rahimahulloh) shunday der edi: «Odamlar gʻazotda oʻljalarini boʻlishganda, bir tuyani oʻnta qoʻyga barobar qilardilar». Molik gʻazotdagi yollangan ishchi haqida dedi: «Agar u jangda hozir boʻlgan, jang paytida odamlar bilan birga boʻlgan va hur (ozod) kishi boʻlsa, unga ulush bor. Agar u buni qilmagan boʻlsa, unga ulush yoʻq. Menimcha, (oʻlja) faqat jangda hozir boʻlgan hur kishilar orasidagina taqsimlanadi».