وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّهُ قَالَ كَانَ بَيْنَ إِسْلاَمِ صَفْوَانَ وَبَيْنَ إِسْلاَمِ امْرَأَتِهِ نَحْوٌ مِنْ شَهْرٍ . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَلَمْ يَبْلُغْنَا أَنَّ امْرَأَةً هَاجَرَتْ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَزَوْجُهَا كَافِرٌ مُقِيمٌ بِدَارِ الْكُفْرِ إِلاَّ فَرَّقَتْ هِجْرَتُهَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ زَوْجِهَا إِلاَّ أَنْ يَقْدَمَ زَوْجُهَا مُهَاجِرًا قَبْلَ أَنْ تَنْقَضِيَ عِدَّتُهَا .
Ibn Shihob az-Zuhriy (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u: «Safvonning musulmon boʻlishi bilan uning ayoli musulmon boʻlishi orasida bir oycha (vaqt) boʻldi», dedi. Ibn Shihob aytdi: «Bizga — eri kofir boʻlib, kufr yurtida qolgan holda — Alloh va Rasuli sari hijrat qilgan biror ayolning hijrati uni eridan ajratmagani haqida (xabar) yetmagan, magar eri uning iddasi tugashidan oldin muhojir boʻlib (hijrat qilib) kelsa».