وَحَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ، جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبِهِ أَثَرُ صُفْرَةٍ فَسَأَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُ تَزَوَّجَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَمْ سُقْتَ إِلَيْهَا " . فَقَالَ زِنَةَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Abdurrahmon ibn Avf (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺ ning oldilariga — ustida sarigʻlik (zafaron) izi bilan — keldi. Rasululloh ﷺ undan (bu haqda) soʻradilar. U zotga uylanganini xabar qildi. Rasululloh ﷺ unga: «Unga (mahr sifatida) qancha berding?» dedilar. U: «Bir danak ogʻirligicha oltin», dedi. Rasululloh ﷺ unga: «Bir qoʻy bilan boʻlsa ham, valima (toʻy taomi) ber», dedilar.