وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَى أُمِّ سَلَمَةَ وَهِيَ حَادٌّ عَلَى أَبِي سَلَمَةَ وَقَدْ جَعَلَتْ عَلَى عَيْنَيْهَا صَبِرًا فَقَالَ " مَا هَذَا يَا أُمَّ سَلَمَةَ " . فَقَالَتْ إِنَّمَا هُوَ صَبِرٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " اجْعَلِيهِ فِي اللَّيْلِ وَامْسَحِيهِ بِالنَّهَارِ " .
Molikka yetib kelishicha, Rasululloh ﷺ Umm Salama (roziyallohu anho)ning huzuriga kirdilar, u Abu Salamaga motam tutayotgan va koʻzlariga sabr (aloe) qoʻygan edi. U zot: «Bu nima, ey Umm Salama?» dedilar. U: «Bu faqat sabrdir, yo Rasululloh», dedi. U zot: «Uni kechasi qoʻygin, kunduzi esa artib tashla», dedilar.