وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ التَّمَّارِ، عَنِ الْبَيَاضِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ عَلَى النَّاسِ وَهُمْ يُصَلُّونَ وَقَدْ عَلَتْ أَصْوَاتُهُمْ بِالْقِرَاءَةِ فَقَالَ " إِنَّ الْمُصَلِّيَ يُنَاجِي رَبَّهُ فَلْيَنْظُرْ بِمَا يُنَاجِيهِ بِهِ وَلاَ يَجْهَرْ بَعْضُكُمْ عَلَى بَعْضٍ بِالْقُرْآنِ " .
Al-Bayoziy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ odamlar namoz oʻqiyotib, ovozlarini qiroat bilan koʻtargan bir paytda ularning oldiga chiqdilar va: «Namoz oʻqiyotgan kishi Robbiga munojot qilmoqda (sirlashmoqda). Bas, u Unga nima bilan munojot qilayotganiga eʼtibor bersin. Va biringiz ikkinchingizdan ustun ovoz bilan Qurʼonni baland oʻqimasin», dedilar.