وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ، يَقُولُ صَلَّيْنَا وَرَاءَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ الصُّبْحَ فَقَرَأَ فِيهَا بِسُورَةِ يُوسُفَ وَسُورَةِ الْحَجِّ قِرَاءَةً بَطِيئَةً فَقُلْتُ وَاللَّهِ إِذًا لَقَدْ كَانَ يَقُومُ حِينَ يَطْلُعُ الْفَجْرُ . قَالَ أَجَلْ .
Abdulloh ibn Omir ibn Robia (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u: «Biz Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)ning orqasida bomdodni oʻqidik. U unda Yusuf surasi va Haj surasini sekin (shoshmasdan) qiroat qildi», dedi. Urva (rahimahulloh): «Allohga qasamki, unday boʻlsa, u tong yorishishi bilanoq (namozga) turgan ekan-da», dedi. Abdulloh: «Ha, shundoq», dedi.