حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرٍ، أَهْدَى لِعُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ جَارِيَةً وَلَهَا زَوْجٌ ابْتَاعَهَا بِالْبَصْرَةِ فَقَالَ عُثْمَانُ لاَ أَقْرَبُهَا حَتَّى يُفَارِقَهَا زَوْجُهَا . فَأَرْضَى ابْنُ عَامِرٍ زَوْجَهَا فَفَارَقَهَا .
Ibn Shihob (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Abdulloh ibn Omir Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)ga bir joriyani hadya qildi — u (joriya)ning eri bor edi, uni Basrada sotib olgan edi. Usmon: ‹Eri undan ajralmaguncha unga yaqinlashmayman›, dedi. Shunda Ibn Omir uning erini rozi qildi (tovon berdi), u ham undan ajradi.