حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ النَّصْرِيِّ، أَنَّهُ الْتَمَسَ صَرْفًا بِمِائَةِ دِينَارٍ قَالَ فَدَعَانِي طَلْحَةُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ فَتَرَاوَضْنَا حَتَّى اصْطَرَفَ مِنِّي وَأَخَذَ الذَّهَبَ يُقَلِّبُهَا فِي يَدِهِ ثُمَّ قَالَ حَتَّى يَأْتِيَنِي خَازِنِي مِنَ الْغَابَةِ . وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَسْمَعُ . فَقَالَ عُمَرُ وَاللَّهِ لاَ تُفَارِقْهُ حَتَّى تَأْخُذَ مِنْهُ - ثُمَّ قَالَ - قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الذَّهَبُ بِالْوَرِقِ رِبًا إِلاَّ هَاءَ وَهَاءَ وَالْبُرُّ بِالْبُرِّ رِبًا إِلاَّ هَاءَ وَهَاءَ وَالتَّمْرُ بِالتَّمْرِ رِبًا إِلاَّ هَاءَ وَهَاءَ وَالشَّعِيرُ بِالشَّعِيرِ رِبًا إِلاَّ هَاءَ وَهَاءَ " .
Molik ibn Avs ibn al-Hadason an-Nasriydan rivoyat qilinadiki, u yuz dinorni almashtirmoqchi (sarf qilmoqchi) boʻldi. U dedi: «Talha ibn Ubaydulloh meni chaqirdi va biz kelishdik, u men bilan almashdi. Oltinni olib, qoʻlida agʻdarib koʻrdi-da, soʻng: ‹Xazinabonim Gʻobadan kelgunicha (kutib turgin)›, dedi. Umar ibn al-Xattob esa (buni) eshitib turardi. Shunda Umar: ‹Allohga qasamki, undan (haqingni) olmaguningcha undan ajralma!› dedi. Soʻng u dedi: Rasululloh ﷺ: ‹Oltinni kumushga (sotish) ribodir, magar qoʻldan-qoʻlga (naqd) boʻlsa; bugʻdoyni bugʻdoyga (sotish) ribodir, magar qoʻldan-qoʻlga boʻlsa; xurmoni xurmoga (sotish) ribodir, magar qoʻldan-qoʻlga boʻlsa; arpani arpaga (sotish) ribodir, magar qoʻldan-qoʻlga boʻlsa›, dedilar».