حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ مَرْوَانَ، قَضَى فِي امْرَأَةٍ أُصِيبَتْ مُسْتَكْرَهَةً بِصَدَاقِهَا عَلَى مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ بِهَا . قَالَ يَحْيَى سَمِعْتُ مَالِكًا يَقُولُ الأَمْرُ عِنْدَنَا فِي الرَّجُلِ يَغْتَصِبُ الْمَرْأَةَ بِكْرًا كَانَتْ أَوْ ثَيِّبًا إِنَّهَا إِنْ كَانَتْ حُرَّةً فَعَلَيْهِ صَدَاقُ مِثْلِهَا وَإِنْ كَانَتْ أَمَةً فَعَلَيْهِ مَا نَقَصَ مِنْ ثَمَنِهَا وَالْعُقُوبَةُ فِي ذَلِكَ عَلَى الْمُغْتَصِبِ وَلاَ عُقُوبَةَ عَلَى الْمُغْتَصَبَةِ فِي ذَلِكَ كُلِّهِ وَإِنْ كَانَ الْمُغْتَصِبُ عَبْدًا فَذَلِكَ عَلَى سَيِّدِهِ إِلاَّ أَنْ يَشَاءَ أَنْ يُسَلِّمَهُ .
Molik Ibn Shihob (rahimahulloh)dan rivoyat qiladiki, Abdulmalik ibn Marvon zoʻrlab nomusiga tegilgan (majburlangan) bir ayol haqida — unga shu ishni qilgan kishi zimmasiga uning mahrini (toʻlashni) hukm qildi. Yahyo aytdi: Men Molikning shunday deganini eshitdim: «Bizning nazdimizda bir kishi ayolni — u bokira boʻladimi yoki tul (erga tekkan) boʻladimi — zoʻrlagan (holat)da: agar u hur (ozod) boʻlsa, unga (ayolga) uning mislining mahri lozim boʻladi; agar u choʻri boʻlsa, unga (choʻri egasiga) uning bahosidan kamaygan miqdorni (toʻlash) lozim boʻladi; bundagi jazo esa zoʻravonning zimmasidadir, bularning barchasida zoʻrlangan ayolga esa hech qanday jazo yoʻq. Agar zoʻravon qul boʻlsa, bu (mahr) uning xoʻjasi zimmasidadir — magar u (xoʻjasi) qulni (jabrdiyadaga) topshirishni xohlasa (bundan mustasno)».