وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ، يَقُولُ كَانَتْ عِنْدَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ امْرَأَةٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَوَلَدَتْ لَهُ عَاصِمَ بْنَ عُمَرَ ثُمَّ إِنَّهُ فَارَقَهَا فَجَاءَ عُمَرُ قُبَاءً فَوَجَدَ ابْنَهُ عَاصِمًا يَلْعَبُ بِفِنَاءِ الْمَسْجِدِ فَأَخَذَ بِعَضُدِهِ فَوَضَعَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ عَلَى الدَّابَّةِ فَأَدْرَكَتْهُ جَدَّةُ الْغُلاَمِ فَنَازَعَتْهُ إِيَّاهُ حَتَّى أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ فَقَالَ عُمَرُ ابْنِي . وَقَالَتِ الْمَرْأَةُ ابْنِي . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خَلِّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ . قَالَ فَمَا رَاجَعَهُ عُمَرُ الْكَلاَمَ . قَالَ وَسَمِعْتُ مَالِكًا يَقُولُ وَهَذَا الأَمْرُ الَّذِي آخُذُ بِهِ فِي ذَلِكَ .
Molik menga Yahyo ibn Saʼiddan rivoyat qilishicha, u shunday dedi: Men Qosim ibn Muhammadning shunday deganini eshitdim: Umar ibn al-Xattobning nikohida Ansorlardan bir ayol bor edi, u undan Osim ibn Umarni tugʻib berdi. Soʻng Umar undan ajrashdi. (Bir kuni) Umar Quboga kelib, oʻgʻli Osimni masjid sahnida oʻynayotgan holda topdi. Uning bilagidan ushlab, oldiga — ulovga oʻtqazib oldi. Shunda bolaning buvisi unga yetib kelib, bola uchun u bilan tortishdi, hatto ikkovi Abu Bakr as-Siddiqning oldiga bordilar. Umar: «Oʻgʻlim», dedi. Ayol esa: «Oʻgʻlim», dedi. Abu Bakr: «Uni (bolani) u (ayol) bilan qoʻyib ber (ayolga ber)», dedi. (Rivoyatchi) dedi: Umar unga (bu haqda) qayta gapirmadi (eʼtiroz bildirmadi). (Yahyo) dedi: Men Molikning shunday deganini eshitdim: «Men bu masalada shu (hukm)ni olaman».