وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، أَتَتْهُ وَلِيدَةٌ قَدْ ضَرَبَهَا سَيِّدُهَا بِنَارٍ أَوْ أَصَابَهَا بِهَا فَأَعْتَقَهَا . قَالَ مَالِكٌ الأَمْرُ الْمُجْتَمَعُ عَلَيْهِ عِنْدَنَا أَنَّهُ لاَ تَجُوزُ عَتَاقَةُ رَجُلٍ وَعَلَيْهِ دَيْنٌ يُحِيطُ بِمَالِهِ وَأَنَّهُ لاَ تَجُوزُ عَتَاقَةُ الْغُلاَمِ حَتَّى يَحْتَلِمَ أَوْ يَبْلُغَ مَبْلَغَ الْمُحْتَلِمِ وَأَنَّهُ لاَ تَجُوزُ عَتَاقَةُ الْمُوَلَّى عَلَيْهِ فِي مَالِهِ وَإِنْ بَلَغَ الْحُلُمَ حَتَّى يَلِيَ مَالَهُ .
Molikka yetib kelishicha, Umar ibn al-Xattobning oldiga bir choʻri keldi — uni xoʻjayini oʻt (choʻgʻ) bilan urgan yoki oʻt bilan (kuydirib) jarohatlagan edi — shunda u (Umar) uni ozod qildi. Molik aytdi: «Bizning nazdimizda ittifoq qilingan ish shuki: zimmasida molini butunlay qamrab oladigan qarzi bor kishining (qulni) ozod qilishi joiz emas; gʻulom (bola) ehtilom (balogʻat) yoshiga yetmaguncha yoki ehtilom qiladiganlar darajasiga yetmaguncha uning ozod qilishi joiz emas; moli (birov tomonidan) vasiylikda boshqarilayotgan kishining oʻz molidan (qul) ozod qilishi — garchi balogʻatga yetgan boʻlsa-da — oʻz molini oʻzi boshqaradigan boʻlmaguncha joiz emas».