حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، أَنَّهُ قَالَ جَلَدَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَبْدًا فِي فِرْيَةٍ ثَمَانِينَ . قَالَ أَبُو الزِّنَادِ فَسَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ أَدْرَكْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ وَعُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ وَالْخُلَفَاءَ هَلُمَّ جَرًّا فَمَا رَأَيْتُ أَحَدًا جَلَدَ عَبْدًا فِي فِرْيَةٍ أَكْثَرَ مِنْ أَرْبَعِينَ .
Abu Zinod (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: «Umar ibn Abdulaziz (rahimahulloh) bir qulni tuhmat (qazf) uchun sakson (darra) savaladi». Abu Zinod aytdi: «Men bu haqda Abdulloh ibn Omir ibn Rabiadan soʻradim. U: ‹Men Umar ibn al-Xattob, Usmon ibn Affon (roziyallohu anhumo) va ulardan keyingi xalifalar (zamonini) koʻrdim — ammo hech kimning qulni tuhmat uchun qirqtadan ortiq savalaganini koʻrmadim›, dedi».