حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، قَالَ لِرَجُلٍ خَرَجَ بِجَارِيَةٍ لاِمْرَأَتِهِ مَعَهُ فِي سَفَرٍ فَأَصَابَهَا فَغَارَتِ امْرَأَتُهُ . فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَسَأَلَهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ وَهَبَتْهَا لِي . فَقَالَ عُمَرُ لَتَأْتِينِي بِالْبَيِّنَةِ أَوْ لأَرْمِيَنَّكَ بِالْحِجَارَةِ . قَالَ فَاعْتَرَفَتِ امْرَأَتُهُ أَنَّهَا وَهَبَتْهَا لَهُ .
Rabia ibn Abu Abdurrahmon (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) xotinining choʻrisini safarda oʻzi bilan olib chiqib, u bilan (yaqinlik) qilgan bir kishi haqida (soʻz yuritdi). (Keyin) xotini rashk qilib, buni Umar ibn al-Xattobga aytdi. Umar undan bu haqda soʻradi. U: «(Xotinim) uni menga hadya qilgan», dedi. Umar: «Menga bayyina (dalil) keltirasan, aks holda seni tosh bilan uraman (rajm qilaman)», dedi. (Rabia) aytadi: «Shunda xotini uni (choʻrini) unga hadya qilganini iqror boʻldi».