حَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدًا، لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ سَرَقَ وَهُوَ آبِقٌ فَأَرْسَلَ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ إِلَى سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ - وَهُوَ أَمِيرُ الْمَدِينَةِ - لِيَقْطَعَ يَدَهُ فَأَبَى سَعِيدٌ أَنْ يَقْطَعَ يَدَهُ وَقَالَ لاَ تُقْطَعُ يَدُ الآبِقِ السَّارِقِ إِذَا سَرَقَ . فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فِي أَىِّ كِتَابِ اللَّهِ وَجَدْتَ هَذَا ثُمَّ أَمَرَ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَقُطِعَتْ يَدُهُ .
Nofeʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning bir quli qochoq (holida) yurib, oʻgʻirlik qildi. Abdulloh ibn Umar uni qoʻlini kesish uchun Madina amiri Said ibn al-Osning oldiga yubordi. Biroq Said uning qoʻlini kesishdan bosh tortib: «Qochoq qul oʻgʻirlik qilsa, uning qoʻli kesilmaydi», dedi. Abdulloh ibn Umar unga: «Buni Allohning qaysi Kitobidan topding?» dedi. Soʻng Abdulloh ibn Umar buyurdi va uning qoʻli kesildi.