حَدَّثَنِي مَالِكٌ، كَانَ ابْنُ شِهَابٍ لاَ يَرَى ذَلِكَ وَأَنَا لاَ، أَرَى فِي نَافِذَةٍ فِي عُضْوٍ مِنَ الأَعْضَاءِ فِي الْجَسَدِ أَمْرًا مُجْتَمَعًا عَلَيْهِ وَلَكِنِّي أَرَى فِيهَا الاِجْتِهَادَ يَجْتَهِدُ الإِمَامُ فِي ذَلِكَ وَلَيْسَ فِي ذَلِكَ أَمْرٌ مُجْتَمَعٌ عَلَيْهِ عِنْدَنَا . قَالَ مَالِكٌ الأَمْرُ عِنْدَنَا أَنَّ الْمَأْمُومَةَ وَالْمُنَقَّلَةَ وَالْمُوضِحَةَ لاَ تَكُونُ إِلاَّ فِي الْوَجْهِ وَالرَّأْسِ فَمَا كَانَ فِي الْجَسَدِ مِنْ ذَلِكَ فَلَيْسَ فِيهِ إِلاَّ الاِجْتِهَادُ . قَالَ مَالِكٌ فَلاَ أَرَى اللَّحْىَ الأَسْفَلَ وَالأَنْفَ مِنَ الرَّأْسِ فِي جِرَاحِهِمَا لأَنَّهُمَا عَظْمَانِ مُنْفَرِدَانِ وَالرَّأْسُ بَعْدَهُمَا عَظْمٌ وَاحِدٌ .
Molik aytdi: Ibn Shihob buni (uchdan bir qoidasini) maʼqul koʻrmasdi, men ham tanadagi aʼzolardan biridagi teshib oʻtuvchi jarohatda ittifoq qilingan amal (bor) deb bilmayman, balki men unda ijtihod bor deb bilaman — imom bu haqda ijtihod qiladi, bunda bizda ittifoq qilingan amal yoʻq. Molik aytdi: «Bizdagi amal shuki, maʼmuma, munaqqila va muvziha faqat yuz va boshda boʻladi; tanada bulardan nima boʻlsa, unda faqat ijtihod bordir». Molik aytdi: «Men pastki jagʻ va burunni jarohatlari (hukmi) jihatidan boshdan (bir qism) deb bilmayman, chunki ular ikki alohida suyakdir, bosh esa ulardan boshqasi bilan bitta suyakdir».