وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ تُعْرَضُ أَعْمَالُ النَّاسِ كُلَّ جُمُعَةٍ مَرَّتَيْنِ يَوْمَ الاِثْنَيْنِ وَيَوْمَ الْخَمِيسِ فَيُغْفَرُ لِكُلِّ عَبْدٍ مُؤْمِنٍ إِلاَّ عَبْدًا كَانَتْ بَيْنَهُ وَبَيْنَ أَخِيهِ شَحْنَاءُ فَيُقَالُ اتْرُكُوا هَذَيْنِ حَتَّى يَفِيئَا . أَوِ ارْكُوا هَذَيْنِ حَتَّى يَفِيئَا .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U shunday dedi: «Odamlarning amallari har haftada ikki marta — dushanba va payshanba kunlari (Allohga) koʻrsatiladi. Shunda har bir moʻmin bandaga magʻfirat qilinadi — faqat oʻzi bilan birodari oʻrtasida adovat boʻlgan bandadan boshqa. ‹Bu ikkovini (tavbaga) qaytgunlaricha qoʻyib turinglar›, deyiladi».