وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ قَالَ دَخَلَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسْجِدَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَخْطُبُ فَقَالَ عُمَرُ أَيَّةُ سَاعَةٍ هَذِهِ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ انْقَلَبْتُ مِنَ السُّوقِ فَسَمِعْتُ النِّدَاءَ فَمَا زِدْتُ عَلَى أَنْ تَوَضَّأْتُ . فَقَالَ عُمَرُ وَالْوُضُوءَ أَيْضًا وَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَأْمُرُ بِالْغُسْلِ .
Solim ibn Abdulloh (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: Rasululloh ﷺning sahobalaridan bir kishi juma kuni masjidga kirdi, Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) esa xutba qilayotgan edilar. Umar: «Bu qanaqa vaqt (kelish)?» dedi. U: «Yo amiral-moʻminin, bozordan qaytdim va azonni eshitib, faqat tahorat qilishga ulgurdim, xolos», dedi. Umar: «Tahoratni ham-a?! Holbuki, Rasululloh ﷺ gʻusl qilishga buyurishlarini bilarding-ku», dedi.