وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ رَجُلاً، جَاءَهُ الْمَوْتُ فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَجُلٌ هَنِيئًا لَهُ مَاتَ وَلَمْ يُبْتَلَ بِمَرَضٍ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَيْحَكَ وَمَا يُدْرِيكَ لَوْ أَنَّ اللَّهَ ابْتَلاَهُ بِمَرَضٍ يُكَفِّرُ بِهِ مِنْ سَيِّئَاتِهِ " .
Yahyo ibn Said (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ zamonlarida bir kishiga oʻlim keldi (vafot etdi). Shunda bir kishi: «Unga muborak boʻlsin, u kasallik bilan sinalmay vafot etdi», dedi. Rasululloh ﷺ: «Voy senga, sen nimani ham bilarding?! Agar Alloh uni kasallik bilan sinaganida, u bilan uning yomonliklarini oʻchirar edi», dedilar.