وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا اشْتَكَى يَقْرَأُ عَلَى نَفْسِهِ بِالْمُعَوِّذَاتِ وَيَنْفِثُ . قَالَتْ فَلَمَّا اشْتَدَّ وَجَعُهُ كُنْتُ أَنَا أَقْرَأُ عَلَيْهِ وَأَمْسَحُ عَلَيْهِ بِيَمِينِهِ رَجَاءَ بَرَكَتِهَا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ kasal boʻlib qolganlarida oʻzlariga muavvizatlarni (Falaq va Nos suralarini) oʻqib, dam solardilar. U (Oisha) aytdi: «Ogʻriqlari kuchayganida, men u zotga (oʻsha suralarni) oʻqib, barakasini umid qilib, u zotni oʻng qoʻllari bilan silar edim».