حَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ بَلَغَنِي أَنَّ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ، قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنِّي أُرَوَّعُ فِي مَنَامِي . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قُلْ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ مِنْ غَضَبِهِ وَعِقَابِهِ وَشَرِّ عِبَادِهِ وَمِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ وَأَنْ يَحْضُرُونِ " .
Yahyo ibn Saʼid (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Menga yetib kelishicha, Xolid ibn al-Valid Rasululloh ﷺga: «Men uyqumda dahshatga tushaman (qoʻrqib uygʻonaman)», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Ayt: ‹Allohning gʻazabidan, uqubatidan, bandalarining yomonligidan, shaytonlarning vasvasalaridan hamda ularning menga hozir boʻlishlaridan Allohning tamom kalimalari bilan panoh tilayman›», dedilar.