وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى أَبِي طَلْحَةَ الأَنْصَارِيِّ يَعُودُهُ قَالَ فَوَجَدَ عِنْدَهُ سَهْلَ بْنَ حُنَيْفٍ فَدَعَا أَبُو طَلْحَةَ إِنْسَانًا فَنَزَعَ نَمَطًا مِنْ تَحْتِهِ فَقَالَ لَهُ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ لِمَ تَنْزِعُهُ قَالَ لأَنَّ فِيهِ تَصَاوِيرَ وَقَدْ قَالَ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا قَدْ عَلِمْتَ . فَقَالَ سَهْلٌ أَلَمْ يَقُلْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِلاَّ مَا كَانَ رَقْمًا فِي ثَوْبٍ " . قَالَ بَلَى وَلَكِنَّهُ أَطْيَبُ لِنَفْسِي .
Ubaydulloh ibn Abdulloh ibn Utba ibn Masʼud (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u Abu Talha al-Ansoriy (roziyallohu anhu)ni kasal boʻlganida yoʻqlab kirdi. U dedi: «Uning huzurida Sahl ibn Hunayf (roziyallohu anhu)ni topdim. Abu Talha bir kishini chaqirib, ostidan bir toʻshak (namat)ni tortib oldirdi. Sahl ibn Hunayf unga: ‹Nega uni oldiryapsan?›, dedi. U: ‹Chunki unda suratlar bor, Rasululloh ﷺ esa ular haqida sen bilgan narsani aytganlar›, dedi. Sahl: ‹Rasululloh ﷺ: «Faqat matoga (toʻqib) chizilgan naqsh (raqm) mustasno», demaganmidilar?›, dedi. U: ‹Ha, (aytgan edilar), lekin bu (uni olib tashlash) mening koʻnglimga yoqimliroq (halovatliroq)›, dedi».