وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، أَرَادَ الْخُرُوجَ إِلَى الْعِرَاقِ فَقَالَ لَهُ كَعْبُ الأَحْبَارِ لاَ تَخْرُجْ إِلَيْهَا يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ فَإِنَّ بِهَا تِسْعَةَ أَعْشَارِ السِّحْرِ وَبِهَا فَسَقَةُ الْجِنِّ وَبِهَا الدَّاءُ الْعُضَالُ .
Molikka yetib kelishicha, Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) Iroqqa chiqmoqchi boʻldi. Shunda Kaʼb al-Ahbor unga: «U yerga chiqmang, ey amiral-moʻʼminin! Chunki sehrning oʻndan toʻqqiz qismi oʻsha yerda, jinlarning fosiqlari ham oʻsha yerda, davosiz dard ham oʻsha yerdadir», dedi.