حَدَّثَنِي مَالِكٌ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا وَضَعَ رِجْلَهُ فِي الْغَرْزِ وَهُوَ يُرِيدُ السَّفَرَ يَقُولُ " بِاسْمِ اللَّهِ . اللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفَرِ وَالْخَلِيفَةُ فِي الأَهْلِ اللَّهُمَّ ازْوِ لَنَا الأَرْضَ وَهَوِّنْ عَلَيْنَا السَّفَرَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ وَمِنْ كَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ وَمِنْ سُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الْمَالِ وَالأَهْلِ " .
Molikka yetib kelishicha, Rasululloh ﷺ safarga chiqmoqchi boʻlib oyoqlarini uzangiga qoʻyganlarida shunday derdilar: «Bismillah. Ey Alloh, safarda hamroh Sensan, ahl-oilada oʻrinbosar Sensan. Ey Alloh, yerni biz uchun yigʻishtir va safarni bizga yengil qil. Ey Alloh, men Sendan safar mashaqqatidan, ortga qaytishdagi gʻam-alamdan, mol va ahl borasidagi yomon manzaradan panoh soʻrayman».