وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّهُ قَالَ كَانَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَأْتِيَ، فِرَاشَهُ أَوْتَرَ وَكَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يُوتِرُ آخِرَ اللَّيْلِ قَالَ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ فَأَمَّا أَنَا فَإِذَا جِئْتُ فِرَاشِي أَوْتَرْتُ .
Said ibn al-Musayyab (rahimahulloh)dan rivoyat qilinishicha, u dedi: «Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu) toʻshagiga yotmoqchi boʻlganda vitr oʻqir edi. Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) esa kechaning oxirida vitr oʻqir edi. Menga kelganda esa, toʻshagimga kelganimda vitr oʻqiyman».