وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ رَجُلاً، كَانَ يَؤُمُّ النَّاسَ بِالْعَقِيقِ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَنَهَاهُ . قَالَ مَالِكٌ وَإِنَّمَا نَهَاهُ لأَنَّهُ كَانَ لاَ يُعْرَفُ أَبُوهُ .
Yahyo ibn Saʼid (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Aqiqda odamlarga imomlik qilar edi. Umar ibn Abdulaziz (rahimahulloh) unga (odam) yuborib, buni man qildi. Molik aytdi: «U buni faqat (oʻsha kishining) otasi (kimligi) maʼlum boʻlmagani uchun man qildi».