وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ رَافِعٍ، أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ أَكْتُبُ مُصْحَفًا لِحَفْصَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ فَقَالَتْ إِذَا بَلَغْتَ هَذِهِ الآيَةَ فَآذِنِّي {حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلاَةِ الْوُسْطَى وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ } فَلَمَّا بَلَغْتُهَا آذَنْتُهَا فَأَمْلَتْ عَلَىَّ حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلاَةِ الْوُسْطَى وَصَلاَةِ الْعَصْرِ وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ .
Amr ibn Rofiʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u aytdi: «Men Hafsa ummul-muʼminin (roziyallohu anho) uchun bir mushaf yozayotgan edim. U: ‹Mana bu oyatga yetganingda, menga bildir: {Namozlarni, oʻrtadagi namozni saqlanglar va Alloh uchun itoat qilgan holda turinglar}›, dedi. Men unga yetganimda, unga bildirdim. Shunda u menga: ‹{Namozlarni, oʻrtadagi namozni va asr namozini saqlanglar va Alloh uchun itoat qilgan holda turinglar} (Baqara 238)› deb aytib yozdirdi».