وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّهُ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ بِالْهَاجِرَةِ فَوَجَدْتُهُ يُسَبِّحُ فَقُمْتُ وَرَاءَهُ فَقَرَّبَنِي حَتَّى جَعَلَنِي حِذَاءَهُ عَنْ يَمِينِهِ فَلَمَّا جَاءَ يَرْفَأُ تَأَخَّرْتُ فَصَفَفْنَا وَرَاءَهُ .
Ubaydulloh ibn Abdulloh ibn Utba (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: «Men Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)ning oldilariga peshin chogʻida kirdim va u kishini nafl namoz oʻqiyotgan holda topdim. Men uning orqasida turdim. U esa meni oʻziga yaqinlashtirib, oʻng tomoniga, oʻziga tenglashtirib qoʻydi. Yarfaʼ kelgach, men orqaga chekindim va biz uning orqasida saf tortdik».