حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ إِذَا سَجَدَ وَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى الَّذِي يَضَعُ عَلَيْهِ جَبْهَتَهُ . قَالَ نَافِعٌ وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ فِي يَوْمٍ شَدِيدِ الْبَرْدِ وَإِنَّهُ لَيُخْرِجُ كَفَّيْهِ مِنْ تَحْتِ بُرْنُسٍ لَهُ حَتَّى يَضَعَهُمَا عَلَى الْحَصْبَاءِ .
Nofeʼdan rivoyat qilinishicha, Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) sajda qilganda peshonasini qoʻyadigan joyga kaftlarini qoʻyar edi. Nofeʼ dedi: «Men uni juda sovuq bir kunda kaftlarini burnusi (boshli kiyimi) tagidan chiqarib, mayda toshlar ustiga qoʻyganini koʻrganman.»