وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَرَارِيُّ الْمُؤْمِنِينَ؟ قَالَ: «مِنْ آبَائِهِمْ» . فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ بِلَا عَمَلٍ؟ قَالَ: «اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا عَامِلِينَ» . قُلْتُ فذاراري الْمُشْرِكِينَ؟ قَالَ: «مِنْ آبَائِهِمْ» . قُلْتُ: بِلَا عَمَلٍ؟ قَالَ: «اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا عَامِلِينَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U (Oisha) dediki: «Yo Rasululloh, moʼminlarning bolalari-chi?» dedim. U zot: «Ular ota-onalaridan (ularga qoʻshiladi)», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, hech qanday amal (qilmasa)-yu?» dedim. U zot: «Alloh ularning nima qiluvchi boʻlganlarini yaxshiroq biluvchidir», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, unda mushriklarning bolalari-chi?» dedim. U zot: «Ular ota-onalaridan (ularga qoʻshiladi)», dedilar. Men: «Hech qanday amal (qilmasa)-yu?» dedim. U zot: «Alloh ularning nima qiluvchi boʻlganlarini yaxshiroq biluvchidir», dedilar.