وَعَن عَمْرو بن الْعَاصِ قَالَ: «أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقلت ابْسُطْ يَمِينك فلأبايعك فَبسط يَمِينه قَالَ فَقَبَضْتُ يَدِي فَقَالَ مَا لَكَ يَا عَمْرُو قلت أردْت أَن أشْتَرط قَالَ تَشْتَرِطُ مَاذَا قُلْتُ أَنْ يُغْفَرَ لِي قَالَ أما علمت أَنَّ الْإِسْلَامَ يَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهُ وَأَنَّ الْهِجْرَةَ تَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهَا وَأَنَّ الْحَجَّ يهدم مَا كَانَ قبله» ؟ وَالْحَدِيثَانِ الْمَرْوِيَّانِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: " قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: «أَنَا أَغْنَى الشُّرَكَاءِ عَنِ الشِّرْكِ» . والاخر: «الْكِبْرِيَاء رِدَائي» سَنَذْكُرُهُمَا فِي بَابِ الرِّيَاءِ وَالْكِبْرِ إِنْ شَاءَ الله تَعَالَى
Amr ibn al-Os (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Amr ibn al-Os(ning oldida), u oʻlim talvasasida ekanida, hozir boʻldik. U uzoq yigʻladi va yuzini devorga oʻgirdi. Shunda oʻgʻli: «Ey otajon, Rasululloh ﷺ sizni falon (narsa) bilan xushxabarlamaganmidilar? Rasululloh ﷺ sizni falon (narsa) bilan xushxabarlamaganmidilar?» deyaverdi. (Roviy) dedi: Shunda u yuzini (bizga) qaratdi-da, dedi: «Albatta biz tayyorlaydigan (eng yaxshi) narsa — ‹Allohdan boshqa iloh yoʻq va Muhammad Allohning Rasuli› deb guvohlik berishdir. Men (umrimda) uch bosqichda (holatda) boʻlganman: oʻzimni shunday koʻrgan (paytim) borki, Rasululloh ﷺ ni mendan koʻra qattiqroq yomon koʻradigan va U Zotdan (gʻolib chiqib) imkon topib, uni oʻldirishimdan koʻra menga mahbubroq (boshqa) hech kim — hech narsa boʻlmagan. Agar men oʻsha holatda oʻlganimda, albatta doʻzax ahlidan boʻlardim. Soʻng Alloh qalbimga Islomni solganda, men Paygʻambar ﷺ ning oldilariga kelib: ‹Oʻng qoʻlingizni choʻzing, sizga bayʼat beray›, dedim. U Zot oʻng qoʻllarini choʻzdilar — (roviy) dedi — men esa qoʻlimni (orqaga) tortdim. (Paygʻambar): ‹Senga nima boʻldi, ey Amr?› dedilar. Men: ‹Bir shart qoʻymoqchiman›, dedim. (Paygʻambar): ‹Nima shart qoʻymoqchisan?› dedilar. Men: ‹Magʻfirat qilinishimni (shart qilaman)›, dedim. (Paygʻambar): ‹Islom oʻzidan oldingi (gunoh)larni yoʻq qilishini, hijrat oʻzidan oldingi (gunoh)larni yoʻq qilishini va haj oʻzidan oldingi (gunoh)larni yoʻq qilishini bilmaysanmi?› dedilar». Va (Amr): «Menga Rasululloh ﷺ dan koʻra mahbubroq va koʻzimda U Zotdan koʻra ulugʻroq hech kim boʻlmagan; men U Zotga boʻlgan ulugʻlashim (hurmatim) sababli koʻzlarimni U Zotdan (toʻyib) toʻldira olmasdim. Agar mendan U Zotni taʼriflashim soʻralsa, (buni) eplolmasdim — chunki men koʻzlarimni U Zotdan toʻyib toʻldira olmaganman. Agar men oʻsha holatda oʻlganimda, jannat ahlidan boʻlishni umid qilardim. Soʻng biz baʼzi narsalarga (mutavalliy boʻldik, hokimlik qildik) — ularda ahvolim qanday ekanini bilmayman. Bas, men oʻlsam, mening (jasadim) bilan na yigʻichi (noha qiluvchi ayol) va na oʻt (gulxan) hamroh boʻlmasin. Meni dafn qilganingizda, ustimga tuproqni sekin (asta) tortinglar (tashlanglar); soʻng bir tuya soʻyilib, goʻshti taqsimlanadigan (qadar) muddatcha qabrim atrofida turinglar — toki men sizlar bilan unsiyat topay (koʻngil topay) va Rabbimning elchilari (farishtalari)ga nima (deb) javob qaytarishimni (oʻylab) qaray», dedi.