وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: جَاءَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلُوهُ: إِنَّا نَجِدُ فِي أَنْفُسِنَا مَا يَتَعَاظَمُ أَحَدُنَا أَنْ يَتَكَلَّمَ بِهِ. قَالَ: «أَو قد وجدتموه» قَالُوا: نعم. قَالَ: «ذَاك صَرِيح الْإِيمَان» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ ning ashoblaridan baʼzi kishilar kelib, U Zotdan soʻradilar: «Biz koʻnglimizda shunday (xayol)ni topamizki, birortamiz uni tilga olishni juda (ulkan, ogʻir deb) bilamiz». (Paygʻambar): «Sizlar buni rostdan ham topdingizmi (his qildingizmi)?» dedilar. Ular: «Ha», dedilar. (Paygʻambar): «Bu — sof (xolis) iymondir», dedilar.