وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَدَّمَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً الْمُزْدَلِفَةِ أُغَيْلِمَةَ بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عَلَى حُمُرَاتٍ فَجَعَلَ يَلْطَحُ أَفْخَاذَنَا وَيَقُولُ: «أُبَيْنِيَّ لَا تَرْمُوا الْجَمْرَةَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَه
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi. U: «Rasululloh ﷺ Muzdalifa kechasida Banu Abdulmuttalibning yoshlarini eshaklarga mindirib oldindan joʻnatdilar. U zot bizning sonlarimizni (mehr bilan) ohista urib: ‹Ey kichkinalarim, quyosh chiqmaguncha jamraga tosh otmanglar›, der edilar», dedi. Abu Dovud aytadi: «Lath — yumshoq urishdir».