عَن ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ ثُمَّ دَعَا بِنَاقَتِهِ فَأَشْعَرَهَا فِي صَفْحَةِ سَنَامِهَا الْأَيْمَنِ وَسَلَّتَ الدَّمَ عَنْهَا وَقَلَّدَهَا نَعْلَيْنِ ثُمَّ رَكِبَ رَاحِلَتَهُ فَلَمَّا اسْتَوَتْ بِهِ على الْبَيْدَاء أهل بِالْحَجِّ. رَوَاهُ مُسلم
Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ peshin namozini Zul-Hulayfada oʻqidilar, soʻng tuyalarini soʻrab keltirib, uning oʻrkachi oʻng tomonini (qurbonlik belgisi sifatida) qonatdilar, qonni artdilar va uning boʻyniga ikkita choriq (taqib) qiladilar. Soʻng ulovlariga mindilar. Ulov u zotni Baydoga olib chiqib, tik turgach, hajga niyat qilib (talbiya aytdilar)».