وَعَنْهَا قَالَتْ: أَحْرَمْتُ مِنَ التَّنْعِيمِ بِعُمْرَةٍ فَدَخَلْتُ فَقَضَيْتُ عُمْرَتِي وَانْتَظَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم بالأبطحِ حَتَّى فَرَغْتُ فَأَمَرَ النَّاسَ بِالرَّحِيلِ فَخَرَجَ فَمَرَّ بِالْبَيْتِ فَطَافَ بِهِ قَبْلَ صَلَاةِ الصُّبْحِ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الْمَدِينَةِ. هَذَا الْحَدِيثُ مَا وَجَدْتُهُ بِرِوَايَةِ الشَّيْخَيْنِ بَلْ بِرِوَايَةِ أَبِي دَاوُدَ مَعَ اخْتِلَاف يسير فِي آخِره
Moʻʼminlar onasi Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U shunday dedi: Men Tanʼimdan umra niyatida ehrom bogʻladim, soʻng (Makkaga) kirib umramni ado etdim. Rasululloh ﷺ men (umrani) bitirgunimcha Abtahda meni kutib turdilar va odamlarga (Madinaga) joʻnashga buyurdilar. (Oisha) dedi: Rasululloh ﷺ Baytga (Kaʼbaga) keldilar va uni tavof qildilar, soʻngra chiqib (ketdilar).