وَعَنْ فَضَالَةَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ قَالَ: اشْتَرَيْتُ يَوْمَ خَيْبَرَ قِلَادَةً بِاثْنَيْ عَشَرَ دِينَارًا فِيهَا ذَهَبٌ وَخَرَزٌ فَفَصَّلْتُهَا فَوَجَدْتُ فِيهَا أَكْثَرَ مِنَ اثْنَيْ عَشَرَ دِينَارًا فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «لَا تُبَاعُ حَتَّى تُفصَّلَ» . رَوَاهُ مُسلم
Fazola ibn Ubayd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: «Xaybar kuni men ichida oltin va munchoq boʻlgan bir marjonni oʻn ikki dinorga sotib oldim. Soʻng uni ajratganimda, ichidan oʻn ikki dinordan koʻproq (oltin) topdim. Buni Nabiy ﷺ ga aytdim. Shunda u zot: ‹U ajratilmaguncha sotilmaydi›, — dedilar.»