وَعَنْ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى قَالَ: قدمت الْمَدِينَة فَلَقِيت عبد الله بن سلا م فَقَالَ: إِنَّك بِأَرْض فِيهَا الرِّبَا فَاش إِذا كَانَ لَكَ عَلَى رَجُلٍ حَقٌّ فَأَهْدَى إِلَيْكَ حِمْلَ تَبْنٍ أَو حِملَ شعيرِ أَو حَبْلَ قَتٍّ فَلَا تَأْخُذْهُ فَإِنَّهُ رِبًا. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
Men Madinaga keldim va Abdulloh ibn Salom (roziyallohu anhu)ga yoʻliqdim. U: «Kelmaysanmi, senga saviq (qovurilgan un) va xurmo yedirsam, sen (mening) uy(im)ga kirsang?» dedi. Soʻng: «Sen ribo (sudxoʻrlik) keng tarqalgan bir yurtdasan. Bir kishida sening haqqing (qarzing) boʻlsa, u senga bir yuk somon, bir yuk arpa yoki bir yuk yem hadya qilsa, uni olma, chunki u ribodir», dedi. Nazr, Abu Dovud va Vahb Shuʼbadan (rivoyat qilganda) «uy»(ni) zikr qilmadilar.