وَعَنْ أَبِي مُوسَى عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ أَعْظَمَ الذُّنُوبِ عِنْدَ اللَّهِ أَنْ يَلْقَاهُ بِهَا عَبْدٌ بَعْدَ الْكَبَائِرِ الَّتِي نَهَى اللَّهُ عَنْهَا أَنْ يَمُوتَ رَجُلٌ وَعَلَيْهِ دَيْنٌ لَا يَدَعُ لَهُ قَضَاءً» . رَوَاهُ أَحْمد وَأَبُو دَاوُد
Sulaymon ibn Dovud al-Mahriy bizga, Ibn Vahb unga xabar berib, Said ibn Abu Ayyub unga aytib berdiki, u Abu Abdulloh al-Qurashiyni shunday deganini eshitgan: Men Abu Burda ibn Abu Musa al-Ashʼariyni otasidan, u Rasululloh ﷺdan rivoyat qilib aytganini eshitdim: Rasululloh ﷺ: «Alloh harom qilgan kabira gunohlardan keyin, banda Alloh huzuriga olib boradigan eng katta gunoh shuki, bir kishi zimmasida qarz bilan oʻlsa-yu, uni toʻlash uchun (mol) qoldirmasa», dedilar.