وَعَنْ عِيَاضِ بْنِ حِمَارٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ وَجَدَ لُقَطَةً فَلْيُشْهِدْ ذَا عَدْلٍ أَوْ ذَوِي عَدْلٍ وَلَا يَكْتُمْ وَلَا يُغَيِّبْ فَإِنْ وَجَدَ صَاحِبَهَا فَلْيَرُدَّهَا عَلَيْهِ وَإِلَّا فَهُوَ مَالُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَالدَّارِمِيُّ
Iyoz ibn Himor (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim biror topib olingan narsani (luqata) topsa, bir yoki ikki adolatli kishini guvoh qilsin, uni yashirmasin va gʻoyib qilmasin. Agar egasini topsa, uni oʻshanga qaytarsin, aks holda u Alloh azza va jallaning molidir, uni xohlagan kishisiga beradi», dedilar.